View My Stats

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

ΑΡΘΡΟ ΄΄ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ε.Ε.΄΄

Εκλογή του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Η τύχη μιας πολιτικής πρωτοβουλίας
τ. Γιώργου Ζερβάκη *



Πρόσφατα, ο έγκριτος συνταγματολόγος και π. ευρωβουλευτής κ. Δημήτρης Τσάτσος, αναφερόμενος στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, επεσήμανε, ότι « στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημόσιος διάλογος για τα θέματα που ανακύπτουν παρά μόνο δημόσια αντιπαράθεση γύρω από τα πρόσωπα ».
Το ζήτημα της δημοκρατίας είναι ένα μεγάλο θέμα , άμεσα συνδεδεμένο με το ενδιαφέρον των Πολιτών για τα κοινά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η δημοκρατική νομιμοποίηση στο κοινοτικό περιβάλλον, αποτελούσε πολιτικό στόχο που περιλαμβάνονταν πάντα στην agenda των Ευρωπαίων Φεντεραλιστών, από τα δύσκολα χρόνια που οδήγησαν από τις καταστροφές,τον διχασμό και τους εθνικισμούς, στην κοινή ευρωπαϊκή πορεία.Πέρασαν 21 χρόνια, από την συγκρότηση σε σώμα της 1ης Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης το 1958, μέχρι την 1η άμεση εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1979, στρατηγική απαίτηση των Φεντεραλιστών.Και 30 χρόνια μετά ,παραμονές των εκλογών του Ιουνίου του 2009, τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα παραμένουν μάλλον σε υβριδιακή κατάσταση , ούτε καν με ομοιόμορφη εκλογική διαδικασία δεν ψηφίζονται τα μέλη του σε όλα τα κράτη-μέλη όπως ζητάει για περισσότερα εδώ και χρόνια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,και βέβαια κάθε άλλο παρά έχει εδραιωθεί μεταξύ των Πολιτών μια συνείδηση επιλογής της ευρωπαϊκής πολιτικής ομάδας της προτίμησης τους και πολύ περισσότερο ταύτισης με αυτήν στη βάση ιδεών,προγραμμάτων και προτεραιοτήτων ευρωπαϊκής κλίμακας.

Η κατάθεση διακριτικής πολιτικής πρότασης από τον π. πρωθυπουργό κ. Κώστα Σημίτη, σε σχέση με την ανάδειξη πολιτικής υποψηφιότητας για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, πρόταση που διαφοροποιείται από την άχρωμη εγχώρια θέση του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, όπως και η κοινή διακήρυξη των 8 π. σοσιαλδημοκρατών πρωθυπουργών [ ο Γερμανός π. καγκελάριος Σρέντερ, και οι π. πρωθυπουργοί της Γαλλίας Ζοσπέν, της Ισπανίας Γκονζάλες, της Πορτογαλίας Σοάρες, της Αυστρίας Βρανίτσκι, της Ελλάδος Σημίτης, της Πολωνίας Κβασνιέφσκι, της Φινλανδίας Λιπόνεν ] η οποία διαφοροποιείται από την άχρωμη και άνευρη πολιτικά θέση του ΕΣΚ να μην προτείνει μια εναλλακτική πολιτική προσωπικότητα απέναντι σε αυτήν του κ. Μπαρόζο – τον οποίον υποστηρίζουν οι σοσιαλιστές πρωθυπουργοί Βρετανίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας – προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό την απουσία ουσιαστικής πολιτικής συζήτησης και αντιπαράθεσης από πλευράς της σημερινής ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας για την Ευρώπη , για τον αναγκαίο προσανατολισμό της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Τόσο η διαφοροποίηση του κ. Σημίτη , όσο και η αποτύπωση της κοινής διακήρυξης των «8» , εάν έμπαινε στην agenda των σοσιαλιστικών κομμάτων, θα προκαλούσε το ενδιαφέρον των Πολιτών για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, θα μπορούσε και να προκαλέσει άλλου είδους εξελίξεις, θα βοηθούσε στο να υπάρξει μια πανευρωπαϊκή συζήτηση, θα έδινε ώθηση στην περαιτέρω ουσιαστική θεσμική λειτουργία των υπερεθνικών ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων, θα τροφοδοτούσε την στάσιμη δεξαμενή του ευρωπαϊκού ενοποιητικού σχεδίου με προτάσεις απτού πολιτικού οραματισμού.
Η διακήρυξη των <<8>> π. πρωθυπουργών , επιχείρησε να θέσει, χωρίς ανταπόκριση όμως από το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα , διακριτό πολιτικό πλαίσιο έναντι στην υποψηφιότητα Barroso, και αναφέρει τις ιστορικές ευθύνες της ηγεσίας των σοσιαλιστών απέναντι στις ιστορικές ευρωπαϊκές επιλογές.
Ο π. πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Μάριο Σοάρες, χαρακτήρισε την επιλογή Barroso, από σοσιαλιστές ηγέτες, ως << επιλογή που υπερβαίνει τη δυνατότητα κατανόησης μου, ως επιλογή πολιτικής αυτοκτονίας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος>>.

Και όμως, αυτή η πρωτοβουλία, που αποτύπωνε την προσδοκία πολλών , των Ιταλών του Δημοκρατικού Κόμματος, των Γάλλων Σοσιαλιστών, των Νέων Σοσιαλιστών, να υπάρξει μια υποψηφιότητα του σοσιαλδημοκρατικού χώρου, που ήταν και η μόνη ευρωπαϊκή διαφοροποίηση απέναντι στην πολιτική κυριαρχία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και στην προεκλογική εκστρατεία των ευρεωκλογών, ενταφιάσθηκε στην ουσία, από το ίδιο το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και την ηγεσία του.
Οι ευρωεκλογές πέρασαν, όμως , πολιτική,ουσιαστική ,πειστική εξήγηση στο γιατί δεν υπήρξε καθαρή θέση πάνω στο μείζον αυτό ζήτημα, δεν υπήρξε.

* Ο κ. Γιώργος Ζερβάκης είναι ιδρυτής και πρώην Πρόεδρος των ΝΕΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΩΝ Κρήτης , εκπρόσωπος των ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΩΝ Κρήτης.Το άρθρο έχει γραφεί αποκλειστικά για την εφημερίδα ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ.Δημοσιεύθηκε στις 5.1.2010.

Δεν υπάρχουν σχόλια: